Zaburzenia mowy w pigułce

portrait-317041_1920– afazja – całkowita lub częściowa utrata mowy wynikająca z uszkodzenia struktur mózgowych (mowa osób po wypadkach komunikacyjnych, chorobach mózgu, wylewach, udarach)

alalia i dyslalia – trudności w przyswajaniu i opanowaniu języka

– anartria i dysartria – zaburzenia spowodowane uszkodzeniem dróg i ośrodków unerwiających narząd artykulacyjny, fonacyjny i oddechowy (np. mowa osób z mózgowym porażeniem dziecięcym)

dysglosja – zniekształcanie lub brak wytwarzania dźwięków mowy (przyczyna: rozszczepy warg i podniebienia, narośl na wargach lub języku, usunięcie migdałków lub zębów)

– jąkanie – zaburzenie płynności mowy

mutyzm – brak mowy przy braku uszkodzeń ośrodków i narządów mowy, wynikaja np. z zaburzeń emocjonalnych

afonia – utrata dźwięczności głosu (np. z powodu uszkodzeń krtani)

– bradylalia (spowolnienie mowy), tachylalia (za szybka mowa);

oligofazja – zaburzenie mowy spowodowane upośledzeniem umysłowym

schizofazja – zaburzenie mowy wynikające z zakłóceń w myśleniu (choroby psychiczne)

Zobacz także: Opóźniony rozwój mowy

 

Leave a Reply

two × 4 =