Fazy jąkania

Charakterystyczne dla osób jąkających się fazy jąkania wg O. Bloodseina[1]:

 

I. Faza okresu przedszkolnego (2-5/6 rok życia) – cechy, które mogą świadczyć o jąkaniu:

– zaburzenia płynności mówienia mające charakter epizodyczny

– jąkanie się w momencie zaskoczenia

– występowanie nadmiaru powtórzeń

– koncentrowanie się na początkowej części wypowiedzi (np. sylabie lub wyrazie)

– przerwy w mówieniu występują najczęściej wtedy, gdy pojawia się zaimek, spójnik lub przyimek

– dziecko nie zwraca uwagi na powtórzenia

II. Faza młodszego wieku szkolnego:

– zaburzenie ma charakter chroniczny (uporczywy)

– dziecko ma świadomość wady, jednak nie przejawia oznak zmartwienia z tego powodu

– niepłynność dotyczy głównych części mowy (rzeczowniki, czasowniki, przymiotniki, przysłówki)

– jąkanie nasila się w sytuacjach napięć nerwowych

III. Faza wczesnego wieku młodzieńczego (od 8 roku życia):

– jąkanie pojawia się i zanika w zależności od sytuacji

– pewne głoski i wyrazy wyzwalają niepłynność mówienia

– szukanie słów zastępczych

sporadycznie występujący lęk przed mówieniem

IV. Faza późniejszego wieku młodzieńczego i wieku dorosłego:

świadomość faktu jąkania i lęk przed jego wystąpieniem

– obawa przed wymawianiem pewnych głosek i wyrazów

– wprowadzenie wyrazów zastępczych

unikanie nowych sytuacji

– oznaki lęku i zakłopotania

 

[1] E. M. Minczakiewicz, Mowa: rozwój, zaburzenia, terapia, Kraków 1997, s.109-110.

Leave a Reply

12 − 4 =